از همه وابستگان چشم پوشيدم . اى خدا ! اگر در راه محبت تو پاره پاره شوم ، دل من به سوى غير تو تمايل نخواهد كرد . » اين است حقيقت ايمان سير الى الله تعالى ، حقيقت علم و عرفان به خدا ، حقيقت عبوديت و فناء الى الله . اين است حقيقت تقوا و گذشت از ما سوى الله ؛ و حقيقت زهد ؛ و حقيقت شجاعت به معناى غلبه بر دشمن و غلبه بر نفس و نباختن خود در جزر و مد روزگار . اين است حقيقت فتوت و مردانگى ؛ حقيقت سخاوت ؛ معناى رأفت و رحمت ؛ حقيقت تواضع براى خدا و مخلوق خدا و دين خدا ؛ اين مفهوم حلم ، اين معناى فصاحت و بلاغت در گفتار و كردار . اين است حقيقت سياست ؛ و مفهوم عدالت ؛ و حقيقت جهاد فى سبيل الله ؛ معناى رسيدن به مطلوب از هر جهت ، و بالاخره اين است همهء فضايل انسانيت . از اينجا معنى روايت پيامبر اكرم ( ص ) كه فرمود : انَّ الْحُسَيْنَ مِصْبَاح‌ُالْهُدي وَسَفِينَةُ النَّجَاةِ . « 1 » يعنى : « حسين چراغ هدايت و كشتى نجات است . » معلوم مىشود و اگر رسول اكرم فرموده است : مَنْ احَب‌َّانْ يَنْظُرَ الَي احَب‌ِّاهْلِ الأرْضِ وَ الْسَّمَاءِ فَلْيَنْظُرْ الَي الْحُسَيْنِ . « 2 » يعنى : هر كه دوست دارد نظر كند به كسى كه نزد خدا و اهل بيت محبوبترين افراد زمين و آسمان است ، به حسين نظر كند ، به همين معنى است . » مَنْ لَحِقَ بِي اسْتَشْهَدَوَمَنْ تَخَلَّفَ عَنِّي لَنْ يَبْلُغَ الْفَلَاحَ ابَداً . « 3 » « هر كه به من پيوندد و با من بيايد ، شهيد مىشود و هر كه تخلف كند و شركت در اين قيام خونين نكند ، هرگز رستگار نخواهد شد . » در خطبهء حسين ( ع ) شب ترويه ، كه صبح آن شب به كربلا حركت نمود مىخوانيم :

--> ( 1 ) - ناسخ التواريخ - ج 4 - ص 57 ( 2 ) - جلاء العيون علامه شبر ( ره ) ج 2 ص 17 از مناقب ( 3 ) - مَنْ لَحِقَ بى مِنْكُمْ اسْتَشْهَدَ وَ مَنْ تَخَلّفَ لَمْ يبْلَغَ الْفَتْحَ وَ السَّلامُ ( بحار الانوار ج 10 چاپ قديم محمد بن يعقوب كلينى در الوسائل